Son aylarda İfade biçiminde o kadar çok değişiklik var ki.Öncesinde sadece konuşmak isterken şimdi ise mimiklerinle de destekliyorsun.
Yemek için isteksiz olduğunu kesin bir tavırla belirtip “doğa bu mama ı-ııh,doğa bu mama haamm”
Banyo sonrası babanın ısrarlı öpücük yağmuruna anlamlı gözlerle bakarak “mamam baba” diyorsun.
Oyuncak seçimindeki karmaşa artık yok.Tam tersi daha bağlantılı seçimler var.(ama biz hala tüm oyuncakları bir arada tutmaktansa haftada bir değişim yapıyoruz.ki bence bu çocuğun doyum sağlaması için şart)
Kavga ediyorsun bizimle. Evet gerçekten inanılması zor ama istemediklerin için direniyorsun.
Peki biz???
Biz şaşkın şaşkın bu hızlı gelişimi izliyoruz ve daha birini sindirmeden öbürüne şaşıyoruz,seviniyoruz.Kabul ettiğimiz!!! ya da bazen edemediğimiz çok önemli bir gelişme var ki o da sen artık bir “birey oluyorsun”
Ne kadar şaşırtıcı değil mi?
YanıtlaSilDaha düne kadar üstten ithalat,alttan (sürekli) ihracat yapan(!) ve gülmesi fazlasıyla yeten minik,sevimli bir organizmaydı Doğa.
Artık işler mamasını vermekle sınırlı değil, onu tanımak,huyunu suyunu çözmek ve (önünde en fazla 5 yıl var) kişiliğini doğru ve sağlıklı bir biçimde şekillendirmesine yardımcı olmak zorundasın.Ve bu yolda Doğa'nın en büyük şansı sensin,annen gerçekten "anne" ise hayata 1-0 önde başlarsın...
Yolun açık olsun yavrucağım,dilerim ki bilinmeyen bir zamanda üzerimdeki toprağa bir demet beyaz nergis koyarken güzel gözlerini buğulandıracak kadar yakın geçer hayatlarımız...